Door middel van video-installaties, 3D-animatie, microscopie en datavisualisatie onthult ze subtiele maar significante indicatoren van ecologische stress, waardoor de vaak over het hoofd geziene gevolgen van vervuiling zichtbaar worden, terwijl ze tegelijkertijd reflecteert op de verwevenheid van technologie binnen deze processen.

Haar praktijk is geworteld in artistiek onderzoek en begint vanuit aandachtige observatie, gedreven door een diepe nieuwsgierigheid naar de levende wereld. Door te werken met bio-indicatoren zoals korstmossen en planten maakt ze onzichtbare vormen van vervuiling tastbaar. Haar installaties nodigen uit tot aandachtig kijken en kritisch nadenken over onze verhouding tot de complexe, meer-dan-menselijke ecosystemen waarvan we deel uitmaken.